Antoine & Mieke Beiler

Beilerville

Mieke's blogs

Gods Moederhart

Geplaatst op 31 maart, 2019 om 11:00


Ken je dat?

Angst voor straf?

Bang voor iemands oordeel?

Ik wel!

Jarenlang heb ik rondgelopen met angst voor kritiek. Maar zelf was ik ook best heel kritisch.

Vreemd dat je zelf doet waar je bang voor bent!

Hoe komt dat toch?

Je zet je stekels op als iemand je de waarheid vertelt en je kruipt in je harnas als iemand te dichtbij komt. Zelfs als het iemand is die alleen maar liefde komt geven….

Ik heb in mijn tijd van innerlijke heling een kostbare ontdekking gedaan. Vroeger dacht ik dat God een oordelende God was die altijd vertelde wat ik fout had gedaan.

God is een straffende God. Ja dat lees ik vaak in de Bijbel. Maar God is ook een God die eindeloos geduldig en barmhartig is.


Heb je ooit van deze Hebreeuwse woorden gehoord?

Rechem = baarmoeder/ Veilig/barmhartigheid/baren /scheppen.

Racham = innerlijke ontferming, barmhartig en erbarmen

 

De barmhartige God

Ik citeer nu uit de website van de theologische universiteit

"De HEER1! De HEER2! Een God3 die barmhartig4 is en genadig5, geduldig6, trouw7 en waarachtig8, die duizenden geslachten zijn liefde bewijst9, die schuld10, misdaad11 en zonde12 vergeeft, en onschuldig houdt13 (Exodus 34:6-7a)

De baarmoeder als zetel van erbarmen

In het Nederlands lijkt het eerste stuk van ‘barm-hartig’ ook op het eerste stuk van ‘baarmoeder’. Een etymologisch verband blijkt er niet te zijn want baar-moeder gaat terug op ‘baren’, en het ‘barm’ in ‘barmhartig’ blijkt een variant te zijn van ‘arm’. Een vorm ‘armhartig’ komt in het oude Duits voor en daaruit blijkt dat het iets te maken heeft met ‘hart hebben voor de armen’. Het orgaan dat in het Nederlands dus in verband wordt gebracht met zorgende gevoelens voor de anderen is het ‘hart’. Er mag dan in het Nederlands geen aantoonbaar taalkundig verband zijn tussen ‘baarmoeder’ en ‘barmhartigheid’, maar het feit dat in het Hebreeuws het woord voor ‘baarmoeder’ in het meervoud, rachamiem, ‘barmhartigheid’ betekent kan ons wel iets leren over wat ‘barmhartigheid’ betekent in de Bijbelse en Joodse traditie. Een variant is ‘erbarmen’. Het is een van die woorden die mensen wel herkennen als het gebruikt wordt, maar waarvan ze niet precies weten wat het betekent. Zoals in het Nederlandse ‘barmhartigheid’ het hart wordt gezien als de zetel van warme gevoelens voor mensen die hulp nodig hebben, zo is dat in het Hebreeuws dus de baarmoeder. In de Hebreeuwse bijbel (het Oude Testament) wordt barmhartigheid vrijwel uitsluitend gebruikt met betrekking tot God. Dit is ook het geval in de rabbijnse literatuur. Wat leert de Hebreeuwse associatie met een baarmoeder ons over Gods barmhartigheid?

Onvoorwaardelijke liefde

Het feit dat God hier geassocieerd wordt met het meest vrouwelijke orgaan dat een mens kan bezitten, een orgaan dat mannen niet hebben, geeft te denken. In de combinatie av harachamiem, een andere in de Joodse liturgie veel gehoorde combinatie die letterlijk ‘vader van de baarmoeders’ betekent , is het bepaald ontluisterend. Hier komen twee termen bij elkaar, ‘vader’ en ‘baarmoeder’ die elkaar niet tegenstellen, maar veeleer complementeren: God is voor ons als een menselijke vader en moeder tegelijk. Rachamiem verwijst naar de houding van de moeder, en vaak ook van de vader, tegenover het ongeboren kind. Deze houding is volledig gratis en ook nog volledig blanco: de moeder en de vader weten nog niets van het kind, ze hebben nog niets om liefdevol op te reageren, het is een onvoorwaardelijk eenrichtingsverkeer.

Vanuit een diep bewustzijn van afhankelijkheid vraagt men om Gods barmhartigheid, om ingeschreven te blijven in het ‘boek van het leven’. Net als de foetus in de baarmoeder die voor zijn levensbehoud volkomen afhankelijk is van de baarmoeder. Zoals de foetus die nog geen daden heeft waarop hij of zij zich kan beroepen of die tegen hem spreken, willen we het nieuwe jaar met een schone lei beginnen.

Einde van het citaat. Als je het hele blog wilt lezen, kun je het vinden op: https://www.pthu.nl/Bijbelblog/!/29648/de-baarmoeder-van-god


You need Adobe Flash Player to view this content.


Iedere keer als ik bang was voor straf dan vluchtte ik naar de Bijbel en vroeg ik aan God of Hij me iets wilde vertellen als ik me schuldig voelde. En iedere keer dat ik God zocht in Zijn Woord, kreeg ik zoveel mooie lieve woorden van troost en geduld en liefde en vergeving te lezen!!!

Vooral psalm 103 was een familie psalm die ik al vele keren bij mijn opa had horen voorlezen na de maaltijd. Maar vreemd genoeg was ik bang voor diezelfde opa. Ik was bang voor zijn oordeel. Misschien was hij zelf wel bang voor zijn eigen oordeel en las hij daarom keer op keer psalm 103 na de maaltijd voor!

Door het verhaal van de eigenwijze domme Jona heb ik een diepe les geleerd. Toen Jona vluchtte en zichzelf overboord liet gooien uit het schip dat wegvoer van zijn bestemming, was er uitredding.

“Ja”, zal je zeggen, “God redt altijd als je Hem aanroept”. Dat is zo. Maar God doet dat niet luid mopperend. De Moederlijke kant van God is zo vol van barmhartigheid en liefde en zorgzaamheid dat Jona opnieuw een “baarmoeder-tijd” wordt aangeboden. Zo lief is God! Jona zag in die “baarmoedertijd” dat hij geliefd was door God en dat hij geroepen was om naar de stad Ninevé te gaan. Een stad die hij uit zichzelf niet zou hebben uitgekozen! Hij werd in de ingewanden van de vis zo bemoedigd door God en zo kwam hij tot inkeer en bad hij om vergeving en wijdde hij zijn leven opnieuw toe aan zijn roeping.


Hij wilde doen waar hij voor gemaakt was! Vroeger zag ik het verhaal van Jona en de grote vis als een straf. Nu zie ik datzelfde Bijbelverhaal als een teken van liefde en trouw en zorg.

De combinatie van vader & moeder maakt een gezin compleet.

Een Moeder is zorgzaam en ontfermt zich over haar kinderen. Ze voedt op en maakt haar kinderen zelfstandig. Vader wil zijn kind sterk maken en onafhankelijk.

Zo is Gods Liefde ook.

Ik denk dat de moederlijke kant van God nog niet diep is gezakt in het christelijke leven. Mensen slaan elkaar snel om de oren en oordelen makkelijk en daarmee veroordelen ze zichzelf ook.

Mag ik je uitnodigen om Gods Moederhart te leren kennen?!


Mijn lieve kind,

Ik heb jou gedragen en Ik wilde jou!

Ik droeg jou met zoveel verlangen….!!!

Je bent mijn eigen kind en ik koester jou en verlang naar jou.

Mijn lieve kind,

Ik wil jou geen pijn doen!

Ik wil jou beschermen en je helpen en je troosten.

Schuil maar bij MIJ!

Bij Mijn Vaderhart, maar ook bij mijn Moederhart!

Liefs,

GOD


Als je meer wilt ontdekken over het Moederhart van God dan kun je mijn coachingplan starten! Klik hier voor meer informatie.


Lees in je Bijbel:

Exodus 34:6

De Heer, een God die liefdevol is en genadig, geduldig, groot van barmhartigheid en trouw.

You need Adobe Flash Player to view this content.


God's Mother-heart

Are you familiar with that?

Fear of punishment?

Afraid of someone’s judgment?

I am!

For years I walked around in fear of being criticized. But I, myself, was also very critical.

Isn’t it strange how we ourselves do the things we are afraid of?

Why is that?

You get your hackles up when someone tells you the truth, and crawl into your armour when someone gets too close to you. Even if it’s someone who is only coming to show you love...

During my time of inner healing I made a valuable discovery. Before, I thought God was a judging God who always told what I had done wrong.

God is a God of punishment. I often read that in the Bible. But God is also a God of endless patience and mercy.

Have you ever heard of these Hebrew words?

Rechem = womb/ safe/mercy/give birth/ create

Racham = compassion, merciful


The merciful God

I quote from the website of the theological university:

"The LORD! The LORD! a God merciful and gracious, slow to anger, and abounding in steadfast love and faithfulness, keeping steadfast love for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, but who will by no means clear the guilty...” (Exodus 34: 6-7a, ESV).

The womb as the seat of compassion.

In Dutch, the first part of the word for “merciful” is the same as the first part of the word for “womb.”

The fact that the Hebrew word for “womb” in the plural (rachamiem) means “merciful” can teach us a lot about what “mercy” means in the biblical and Jewish tradition. A variation is “to pity.” It is one of those words that people recognize when it is used but which they can’t exactly define. In the Dutch word for “mercy,” the heart is seen as the seat of warm feelings for people who are in need of help; in the Hebrew word, that seat is the womb.

What does the Hebrew association with the womb teach us about God’s mercy?

Unconditional love.

The fact that God is here associated with the most feminine organ that a person can have, an organ that men do not possess, makes you think. In the combination “av harachamiem,” another combination often heard in other Jewish liturgies that literally means “father of wombs” is shocking news! Two terms come together here, “father” and “womb,” that don’t contrast with each other, but rather complement: God is like both a human father and mother at the same time. “Rachamiem” refers to the attitude of the mother, and often also of the father, towards the unborn child. This attitude is completely free and blank: the mother and father know nothing yet about the child, and so have nothing to which to respond with love; it is an unconditional one-way traffic.

This is the end of the quotation. If you want to read the whole blog, you can find it at: https /www.pthu.nl/Bijbelblog/!/29648/de-baarmoeder-van-god

 

Every time I felt guilty and was afraid of punishment, I fled to the Bible and asked God to show me something. And every time I sought God in His Word, I read so many beautiful, loving words of comfort and patience and love and forgiveness!!!

Especially Psalm 103 was one that I often heard read aloud at my grandfather’s after the meal. But strangely enough, I was also afraid of that same grandfather. I was afraid of his judgment. Maybe he was afraid of his own judgment and that’s why he read Psalm 103 time after time after the meal!

I learned a deep lesson from the story of stupid, stubborn Jonah. When Jonah fled, allowing himself to be thrown overboard from the ship sailing away from his destination, there was deliverance.

“Yes”, you may say, “God always delivers when you call on Him.” That is true. But God doesn’t do that grumbling loudly.The maternal side of God is so full of compassion and love and care that Jonah is offered a “time in the womb” again. That is how loving God is! During his “time in the womb” Jonah saw that he was loved by God and that he was called to go to the city of Nineveh. A city that he, himself, would never have chosen. In the belly of the fish he was so encouraged by God, that he came to his senses, prayed for forgiveness, and dedicated himself anew to his calling.

He wanted to do what he was made for! Before, I saw the story of Jonah and the great fish as a punishment. Now I see that same Bible story as a sign of love and faithfulness and care.

The combination of father and mother makes a family complete.

A Mother is caring and has compassion on her children. She nurtures and makes her children independent. Father wants to make his child strong and independent.

God’s Love is that way, too.

I think the maternal side of God has not yet sunk deeply into the Christian life. People are quick to come to blows or make judgments, and thereby they judge themselves, too.

May I invite you to learn to know God’s mother-heart?

 

My dear child,

I have carried you and I wanted you!

I carried you with so much longing….!!!

You are my own child and I cherish you and long for you.

My dear child,

I don’t want to cause you any pain!

I want to protect you and help you and comfort you.

Hide yourself in ME!

In my Father-heart, but also in my Mother-heart!

Love,

GOD

Read in your Bible:

Exodus 34:6

The Lord, a God merciful and gracious, slow to anger, and abounding in steadfast love and faithfulness...



Categorieën: Childlike trust/Vertrouwen als een kind

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

1 Comment

Antwoord Esther Kleingeld
9:01 op 27 juli, 2019 
Opnieuw prachtig en weer dieper geland.